![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
Verlovingsweekend in Maastricht
Het lang geplande weekend in Maastricht ging toch door, ondanks de griep. Wobbelend stapte ik in de trein met in het vooruitzicht de kerstmarkt en liters gluhwein. Gijs bleek echter andere plannen te hebben. In Maastricht verraste hij mij met een romantisch hotelletje (www.hotelpastis.nl) aan de voet van St.Pietersberg.
Na het uitpakken van mijn vele neusdruppels, hoestdrank en grootverpakking zakdoekjes, dacht ik lekker richting het centrum en de gluhwein te kunnen lopen, maar hij beende richting het restaurant. Ik werd een beetje zenuwachtig toen ik aan een tafel kwam, die gereserveerd was voor 6 personen. Gijs bleek een oude vriend + zijn vrouw en twee kinderen voor het eten meegevraagd te hebben die in Maastricht wonen. Tijdens het diner lokte Gijs eerst de kinderen naar buiten om iets te doen en vervolgens de ouders. Ik vond het zo raar.. Toen het eten voorbij was en vriendschappelijkheden uitgewisseld gingen ze gewoon naar huis! Ik snapte er niets van. De volgende dag de stad ingegaan, mijn langverwachte gluhwein gedronken en kerstinkopen gedaan. Alle geheimzinnigheid vergeten, dook ik de Onze Lieve Vrouwe-basiliek in om een kaarsje te branden. Normaal gesproken brand ik kaarsjes voor mijn overleden oma, maar dit keer besloot ik het voor mezelf en mijn liefje te doen. Een kleine investering voor de toekomst, zeg maar.. Vervolgens werd ik in de miezer regen de Sint Pietersberg opgedreven. Op het hoogtepunt, bij een soort offertafel van steen, werd er ineens een cassettedeck uit het rugzakje getoverd en een zelf gecomponeerd liedje opgezet waarin mijn vriendje vertelt dat nu toch echt de tijd is gekomen om zijn vrouw te worden.. De brutaliteit! Vandaar al die geheimzinnigheid! Ik zei maar snel 'ja' voordat de arme jongen aan zijn zenuwen zou bezwijken.
Uit het tover-rugzakje kwam nog een verrassing; een doosje met twee mooie ringen die zijn moeder speciaal voor ons heeft ontworpen. De ringen zijn van zilver en hebben elk een gouden maantje, het is gemaakt door een rondje in tweeën te splitsen. Die helftjes kun je dan tegen elkaar aanleggen en dan heb je een volle maan of een rondje.
Ik dacht altijd dat zo'n verloving een kitscherig gebeuren was, maar werd verrast door het gevoel van 'harmonie' toen ik die ring om mijn vinger deed. Ik besefte ineens dat ik niet meer alleen voorsta met mijn problemen, angsten of de fijne dingen zoals spannende avonturen en blijdschap voortaan met een vriend-de-luxe kan delen. Ik werd toch een beetje overspoeld door het gevoel van 'samenzijn' wat ik nog nooit eerder met een vriendje heb beleefd. We kennen elkaar al zo'n 5.5 jaar en we hebben heel wat samen meegemaakt, maar altijd bleef ik toch het gevoel houden van alleen-zijn. Tot dit weekeinde, vreemd genoeg.
Na wat geknuffel vervolgden we ietwat verdwaasd onze weg op het modderige Sint Pieterpad.
We verdwaalden in het Belgische sprookjesbos en waadden steeds blijer door de modder. Natgeregend, koud en ondergespat kwamen we 3 uur later in het hotel aan waar een hele grote flesch bubbeltjes wijn op ons stond te wachten..
Maastricht by night
Vrolijke beeldjes
De kleinste Tampopo-pop heb ik na de verloving gekocht voor wat extra geluk in ons huis. Het schijnt dat die poppetjes slechte energie buiten houden en je wensen doen uitkomen..
Draaimolen op de kerstmarkt.
Daar staat mijn kaarsje; in de 'Onze Lieve Vrouwe' basiliek.
Gijsbert laat zijn compositie horen. Ik had toen nog niet door wat hij precies wilde. Zie je hem hoopvol grijnzen?
Even een ringetje showen:)
Ergens in Belgie
Het bos werd speciaal voor ons versiert..
Na het uitpakken van mijn vele neusdruppels, hoestdrank en grootverpakking zakdoekjes, dacht ik lekker richting het centrum en de gluhwein te kunnen lopen, maar hij beende richting het restaurant. Ik werd een beetje zenuwachtig toen ik aan een tafel kwam, die gereserveerd was voor 6 personen. Gijs bleek een oude vriend + zijn vrouw en twee kinderen voor het eten meegevraagd te hebben die in Maastricht wonen. Tijdens het diner lokte Gijs eerst de kinderen naar buiten om iets te doen en vervolgens de ouders. Ik vond het zo raar.. Toen het eten voorbij was en vriendschappelijkheden uitgewisseld gingen ze gewoon naar huis! Ik snapte er niets van. De volgende dag de stad ingegaan, mijn langverwachte gluhwein gedronken en kerstinkopen gedaan. Alle geheimzinnigheid vergeten, dook ik de Onze Lieve Vrouwe-basiliek in om een kaarsje te branden. Normaal gesproken brand ik kaarsjes voor mijn overleden oma, maar dit keer besloot ik het voor mezelf en mijn liefje te doen. Een kleine investering voor de toekomst, zeg maar.. Vervolgens werd ik in de miezer regen de Sint Pietersberg opgedreven. Op het hoogtepunt, bij een soort offertafel van steen, werd er ineens een cassettedeck uit het rugzakje getoverd en een zelf gecomponeerd liedje opgezet waarin mijn vriendje vertelt dat nu toch echt de tijd is gekomen om zijn vrouw te worden.. De brutaliteit! Vandaar al die geheimzinnigheid! Ik zei maar snel 'ja' voordat de arme jongen aan zijn zenuwen zou bezwijken.
Uit het tover-rugzakje kwam nog een verrassing; een doosje met twee mooie ringen die zijn moeder speciaal voor ons heeft ontworpen. De ringen zijn van zilver en hebben elk een gouden maantje, het is gemaakt door een rondje in tweeën te splitsen. Die helftjes kun je dan tegen elkaar aanleggen en dan heb je een volle maan of een rondje.
Ik dacht altijd dat zo'n verloving een kitscherig gebeuren was, maar werd verrast door het gevoel van 'harmonie' toen ik die ring om mijn vinger deed. Ik besefte ineens dat ik niet meer alleen voorsta met mijn problemen, angsten of de fijne dingen zoals spannende avonturen en blijdschap voortaan met een vriend-de-luxe kan delen. Ik werd toch een beetje overspoeld door het gevoel van 'samenzijn' wat ik nog nooit eerder met een vriendje heb beleefd. We kennen elkaar al zo'n 5.5 jaar en we hebben heel wat samen meegemaakt, maar altijd bleef ik toch het gevoel houden van alleen-zijn. Tot dit weekeinde, vreemd genoeg.
Na wat geknuffel vervolgden we ietwat verdwaasd onze weg op het modderige Sint Pieterpad.
We verdwaalden in het Belgische sprookjesbos en waadden steeds blijer door de modder. Natgeregend, koud en ondergespat kwamen we 3 uur later in het hotel aan waar een hele grote flesch bubbeltjes wijn op ons stond te wachten..
Maastricht by night
Vrolijke beeldjes
De kleinste Tampopo-pop heb ik na de verloving gekocht voor wat extra geluk in ons huis. Het schijnt dat die poppetjes slechte energie buiten houden en je wensen doen uitkomen..
Draaimolen op de kerstmarkt.
Daar staat mijn kaarsje; in de 'Onze Lieve Vrouwe' basiliek.
Gijsbert laat zijn compositie horen. Ik had toen nog niet door wat hij precies wilde. Zie je hem hoopvol grijnzen?
Even een ringetje showen:)
Ergens in Belgie
Het bos werd speciaal voor ons versiert..